میگ-۲۵ (Mikoyan-Gurevich MiG-25) یک جنگنده رهگیر و هواپیمای شناسایی مافوق صوت است که توسط شوروی سابق در دهه ۱۹۶۰ طراحی و تولید شد. این جنگنده به دلیل سرعت و ارتفاع پروازی فوق‌العاده‌اش شهرت دارد و یکی از معدود هواپیماهایی است که می‌تواند به سرعت +3 ماخ (بیش از ۳۶۰۰ کیلومتر بر ساعت) برسد.

ویژگی‌های فنی میگ-۲۵:

نقش: رهگیر، شناسایی

سازنده: شرکت میکویان-گورویچ (MiG)

اولین پرواز: ۱۹۶۴

ورود به خدمت: ۱۹۷۰

سرعت: حداکثر ۳.۲ ماخ (تقریباً ۳۶۰۰ کیلومتر بر ساعت)

برد عملیاتی: حدود ۱۶۰۰ کیلومتر (بدون سوخت‌گیری هوایی)

سقف پرواز: ۲۵ کیلومتر (۸۲,۰۰۰ پا)

موتور: ۲ موتور توربوجت Tumansky R-15B-300

تسلیحات:

موشک‌های هوا به هوا (مثل R-40)

برخی مدل‌ها مجهز به بمب نیز بودند

ویژگی‌های برجسته:

سرعت و ارتفاع: میگ-۲۵ به‌گونه‌ای طراحی شده بود که بتواند تهدیدهای بمب‌افکن‌های مافوق صوت آمریکایی مانند XB-70 Valkyrie را رهگیری کند.

ساختار: بدنه این هواپیما عمدتاً از فولاد ضدزنگ ساخته شده، چون آلیاژهای سبک‌تر توان مقاومت در برابر گرمای تولید شده در سرعت‌های بالا را نداشتند.

شناسایی: نسخه MiG-25R برای ماموریت‌های شناسایی عکس‌برداری با ارتفاع بالا و سرعت بالا طراحی شد.

استفاده عملیاتی:

جنگ ایران و عراق: عراق از این جنگنده برای شناسایی و بمباران استفاده کرد.

رهگیری هواپیماهای شناسایی: یکی از معدود هواپیماهایی بود که توان رهگیری SR-71 Blackbird آمریکایی را داشت، هرچند که هیچ‌گاه آن را ساقط نکرد.

نقاط ضعف:

مانورپذیری: با وجود سرعت بالا، مانورپذیری پایین داشت و برای درگیری‌های هوایی نزدیک مناسب نبود.

رادار قدیمی: سیستم‌های الکترونیکی و رادار این هواپیما نسبت به زمان خود ساده و قدیمی بودند.

مدل‌های مختلف:

MiG-25P: نسخه رهگیر اصلی

MiG-25R: نسخه شناسایی

MiG-25RB: نسخه شناسایی-بمب‌افکن

MiG-25PU: نسخه آموزشی دو سرنشینه

میگ-۲۵ یک هواپیمای افسانه‌ای در تاریخ هوانوردی نظامی است و با وجود نقاط ضعف، به دلیل سرعت، ارتفاع و ظاهر منحصربه‌فردش همچنان مورد توجه دوست‌داران هواپیماهای جنگی است.